Dubbel slachtoffer

Peter had een hele tijd samengewoond met Miranda en haar 3 kinderen. Hij had ze eigenlijk “mee opgevoed”, want ze waren nog klein toen hij in hun leven kwam. Miranda was niet erg stabiel en hoewel de kinderen dol op haar waren, lieten ze duidelijk blijken dat ze ook gek op Peter waren. Hun eigen vader speelde een marginale rol in hun leven, jammer genoeg. Ze zagen hem enkele keren per jaar.

Broze moeder

De instabiliteit van Miranda werd er door de jaren niet beter op, naarmate de kinderen ouder werden en meer vaardigheden van haar eisten, leunde ze steeds meer op Peter. Dat vond hij niet erg, maar dat hij het in de ogen van Miranda nooit goed deed vond hij wel lastig. Ze kwamen in relatietherapie, maar Miranda, ook al deed ze nog zo haar best, bleef grauwen en snauwen tegen hem EN tegen de kinderen. Ze slikte ook de nodige medicatie tegen haar depressies, had bovendien zelf een slechte jeugd, en had ook nog eens weinig inzicht in haar eigen functioneren. Kortom: ik kon haar niet voldoende helpen.

Toch maar scheiden

Peter besloot na lang getwijfel toch te scheiden. Hij had nog wel overwogen zich op te offeren voor de kinderen, want hij voelde zich erg verantwoordelijk en had met ze te doen. Jeugdzorg had ook al een tijdje bemoeienis met het gezin en het was steeds dweilen met de kraan open. Daarom besloot hij toch te scheiden van Miranda. Daarmee werden de kinderen voor de 2e keer slachtoffer van een scheiding.

Uit loyaliteit met moeder geen rol voor Peter

Met Miranda had ik besproken dat het belangrijk was hier goed met de kinderen over te praten, en hen de kans te geven om enig contact te onderhouden met Peter als zij dit wilden. “Maar dat willen ze helemaal niet”, zei Miranda. Omdat zij zelf niet meer met Peter verder wilde straalde ze dat aan alle kanten uit. Haar kinderen voelden aan dat mama niet wilde dat zij zeiden Peter te missen. Peter wilde juist graag contact houden met de kinderen, en wilde zelfs moeder nog wel met financiële dingen ondersteunen, maar dat wilde ze niet. De kinderen spreken op dit moment met een kindertherapeut en ik hoop maar dat deze boven tafel krijgt wat de kinderen echt het liefste willen (voor zichzelf).