Ik heb papa geappt en van hem mag ik een koekje….

Michiel maakt zich weinig zorgen om zijn zoon (13 jaar), die nogal verlegen is. Hij was zelf ook wat verlegen, als kind, maar Carina is wel bezorgd.  Al 4 jaar woont zij samen met Michiel waarbij zijn 4 kinderen voor 50% bij hen wonen. Een van de jongens is nogal verlegen, zit veel achter de computer om spelletjes te doen, en maakt überhaupt weinig contact met anderen.

Een koekje

Maar onlangs hadden Carina en Michiel flinke ruzie: zoonlief had papa op het werk geappt of hij een koekje mocht, terwijl hij het gewoon had kunnen vragen aan Carina! Carina voelde zich genegeerd door zijn zoon, wat overigens ook wel vaker gebeurde.

Negeren

Ook vraagt hij regelmatig aan zijn vader “wat eten we”, terwijl Carina staat te koken. Hij kan het ook aan háár vragen. Heel automatisch antwoordt Michiel dan wat ze eten en daarmee is het klaar.

Carina en Michiel hebben regelmatig ruzie over gehad. Carina voelt zich genegeerd (“ik voel me dan alsof ik gewoon lucht ben!”). Natuurlijk is dit vervelend tegenover Carina maar het is ook slecht voor de jongen zelf, die op deze manier nooit leert om met anderen om te gaan.

Overgevoeligheid?

Michiel heeft het eigenlijk nooit zo bekeken.Carina heeft zich al heel vaak afgevraagd of zij nu overgevoelig reageert, of het misschien aan háár lag, allemaal….

Ik heb haar verzekerd dat dit geen overgevoeligheid is. Wat wel belangrijk is, dat ze beseft dat niet de jongen zoveel te verwijten valt, maar dat vooral vader debet is aan het omzeilen van contact. Carina had de neiging om hem als “dader” te zien van het vervelende gedrag, maar eigenlijk is het de vader die hem min of meer daartoe aanmoedigt. Zo zou zij een hekel kunnen krijgen aan deze jongen, terwijl het niet echt aan hem te wijten is.

De oplossing

Een andere opstelling van vader is nodig. Of ze dat zonder hulp kunnen bereiken is de grote vraag, aangezien vader het probleem niet echt ziet.