Ik vind die feestjes bij jullie niet zo leuk“”

Het meisje is loyaal aan haar moeder, die totaal niet meer functioneert. Moeder zwerft en zegt dat de radio slechte boodschappen verspreidt, ze ziet overal “gevaren” en “geheime berichten” in die niet bestaan.

Eindelijk rust en stabiliteit

Toen stiefmoeder in beeld kwam kwamen de drie kinderen van vader eindelijk in een stabiele situatie terecht. Sinds de scheiding had vader met de kinderen weten te overleven, nu zorgde stiefmoeder voor de broodnodige rust, aandacht en stabiliteit. Ze moest er veel voor verdragen.

Geen grenzen bij moeder, de oudere kinderen snappen het

Want het jongste kind wilde haar verjaardagen bij mama vieren, omdat de feestjes bij haar vader en stiefmoeder begrensd werden, en bij moeder was er nooit een enkele grens. Soms sliepen ze dan in auto’s. En ze mochten zelfs stelen. De oudere kinderen zagen wel dat “bij mama” niet kon en waardeerden stiefmoeder echt als bonusmoeder.

Van stief naar bonus

Deze stiefmoeder had het allemaal (samen met haar vriend) in goede banen weten te leiden. Het gezin werd weer “normaal”, de kinderen gingen naar school, en er was ondanks alles zélfs een redelijk contact met moeder. En eigenlijk was dit voornamelijk te danken aan stiefmoeder, die eigenlijk voor de kinderen een grote bonus was, maar niet door de kinderen zo gezien werd. Want van haar moesten ze wél naar school, moesten ze wél fatsoenlijk eten.

Waardering

En dan kreeg deze stief/bonusmoeder te horen dat het fijner was bij mama. Terwijl zíj de taarten bakte, het kinderfeestje regelde, met de kinderen naar de dokter en de tandarts ging, etc.

Verantwoordelijkheid

Uiteraard heb ik bevorderd dat vader wat meer verantwoordelijkheden naar zich toe trok, en kreeg ze ook meer lucht, maar uiteindelijk had ze niet voor deze kinderen gekozen, ze hoorden bij de man waar ze van hield. En soms kwam het stoom uit haar oren als de kinderen hun mama op de troon zette. Ook al wist ze dat  het ging om loyaliteit, het voelde soms toch anders.