Moeilijke scheidingen

scheiding15         scheiding10

Problematische scheidingen

Niemand kiest voor een vechtscheiding. Veel mensen zeggen in het begin: we gaan als vrienden uit elkaar. Zeker als er kinderen zijn is dat een goed streven. Maar vaak lastig om uit te voeren.

(klik op het plaatje om het goed te kunnen zien)  scheidingsladder

Ooit zijn deze mensen hartstikke verliefd geweest. Hun kinderen zijn uit liefde geboren. Wat is er toch in hen gevaren als ze gaan scheiden? Hoe kan liefde zo omslaan in haat? Er zijn trouwens ook scheidingen die redelijk en soepel verlopen.

 Natuurlijk is geen enkele situatie hetzelfde. Ik heb alle verschrikkelijke dingen gehoord en gezien:

  •          ouders die elkaar beschuldigen van mishandeling of seksueel misbruik
  •          ouders die elkaar beschadigen (soms heel direct en duidelijk, soms ook heel subtiel)
  •          hele families die in een vete terechtkomen (familie van vader versus familie van moeder)
  •          soms met ouderverstoting tot gevolg (het kind wil de andere ouder niet meer zien) en soms (gelukkig in mijn praktijk nog niet meegemaakt) met gezinsdrama’s tot gevolg

Het kan te maken hebben met oud zeer in de relatie, zoals de vrouw die heel vaak vergeefs een beroep op haar man heeft gedaan en die geen positief gedrag meer van hem kan/wil zien. Soms heeft de ene partner zó vaak het onderspit gedolven dat er alleen maar haat is.

Het kan ook te maken hebben met oud zeer uit de jeugd van een van beiden. Mensen die in hun jeugd zwaar emotioneel beschadigd zijn, zijn niet altijd in staat tot een fatsoenlijke relatie. Zij weten vaak niet dat zij de ander het leven zuur maken, doen dat ook lang niet altijd bewust. De partner, die geen leven heeft, stopt de relatie, en de ander voelt alleen maar (onterechte) afwijzing.

Uiteraard is preventie hiervan het allerbelangrijkste.  Daarnaast help ik  in dit soort gevallen om de communicatie te verbeteren en/of andere manieren van overleg te vinden die minder conflicten uitlokken.

Bij ouderverstoting  (PAS) streef ik ernaar om de verstoting op te heffen en als dit niet mogelijk is ondersteun ik de ouder die “verstoten” is ondersteunen in het hiermee omgaan. Ik probeer ook de ouder die mogelijk een aandeel heeft in dit proces zodanig te ondersteunen in het zoeken naar een mogelijkheid voor hulp, zodanig, dat ouders en kinderen met elkaar in contact kunnen blijven.

Ook bij de begeleiding van samengestelde gezinnen kan ik hulp bieden, als conflicten tussen de natuurlijke ouders op de loer liggen. Juist mijn partijdigheid (voor het stel dat bij mij binnen is)  stelt mij in staat om hun eigen gedrag bespreekbaar te maken. Immers: ik kan geen invloed hebben op de partner die ik niet ken. En juist deze gedragsverandering kan ook weer leiden tot gedragsverandering bij de natuurlijke ouder. Want: actie is reactie!

voorw-en-tarieven  abonneer-mnd-column acuut-probleem