PAS (Ouderverstoting / oudervervreemding)

verlegenhouderverst.            nb stief

Ouderverstoting (PAS) is niet alleen iets wat vaders overkomt, hoewel zij volgens mij wel in de meerderheid zijn. Het is een verschrikkelijk fenomeen, wat soms tot ellendige uitwassen leidt (zelfs familie-drama’s).

Bij ouderverstoting streef ik ernaar om de verstoting op te heffen (en ik waarschuw dat dit zelden lukt als het al enige tijd duurt) en als dit niet mogelijk is ondersteun ik de ouder die “verstoten”  in het omgaan met de onmacht, boosheid en het verdriet hierover.  Ik probeer ook de andere ouder die mogelijk een aandeel heeft in dit proces te stimuleren om hulp te zoeken, zodanig, dat ouders en kinderen met elkaar in contact kunnen blijven, of daar waar het contact er niet is, dit te herstellen. Voor de kinderen geldt meestal: liever mogelijkheden tot contact (zelfs met een matige ouder) dan geen contact. De andere ouder kan wel vínden dat de verstoten ouder een slechte invloed heeft, maar zo lang er niet echt ernstig gevaar is, is het beter om het kind zélf te laten ontdekken wat goed/slecht is aan de andere ouder.

Garanties dat het uiteindelijk weer eens goed komt zijn er niet, maar vaak gaan kinderen als ze ouder worden toch op zoek naar de ouder die zij nauwelijks kenden. Soms leidt dit ertoe dat zij de ouder die hen “weghield” dit verwijten. Dit kan zelfs betekenen dat deze ouder alsnog het onderspit delft en het contact met de kinderen verbroken wordt. Uiteindelijk is dit allemaal even erg, want uiteindelijk zijn de kinderen de grootste verliezers.

Ik werk samen met Erna Janssen en ik heb toestemming van haar om haar pagina met een zeer duidelijk filmpje over ouderverstoting hier (scroll naar beneden voor het filmpje)  te plaatsen.

 

 Zie alg. voorw.